GİDERAYAK
Umudu öldürüyorlar yavrum
baharda kuşları
balaban düşleri öldürüyorlar
yalansız gülüşleri
Neşeyi Gediz’in sularından aldım
Hüznü eski sevdalardan
Bırak miladı, yeni başlangıçları falan
Gençliğim, sen lazımsın bana
yoruldum içimdeki çocuğun sesini dinlemekten
bedenim pişmanlıkların yuvası
kalbi durmuş olmalı yavru kaplumbağanın
kabuğundan kurtulmaya ikna ettiğim
Bugün de aynı dün gibi Yine bir Konak gecesi Bana masallar okuyor, Tepemdeki saat kulesi. Güvercinler şarkımızı söylüyor yine Sessiz
Bir yazgı gibi sürdürdük
Askıda tedirgin yaşamayı
Ve sonunda kucakladık ölümü
Acının külrengine katarak dolunayı.
Bedenimi yumrular kaplamıştı, Bu sabah yatağımdan kalktığımda Bir ebe geldi başucuma Yaşlı mı yaşlı yaşam adında Doğurttu içimde saklı gerçekleri
Sevdanın böylesi, yakıyor bedenimi. Gözlerim görmüyor, kalbim durmuyor. Sen, İçime attığım korkularım. Kabuslarımın eşiğisin. Yol bulur da çıkar diye. Her
Maviydin sen ey çocuk! Okyanustun, buluttun. Bereketli yağmurdun. Titrerken küçük ellerin, Masum bir uykuydun. Sonra sen kızardın. Büyüdün, sevdin Aşkla