DENEME

Bir süre önce Gökyüzünü Kaybeden Şehir adlı kitabımın imza ve söyleşi günü için gittiğim bir ortaokulda öğrencilerin daha çok merak […]

Tutkuyla sevmek! Neyi ya da neleri tutkuyla sevmek? Tanrı’yı… Vatanı… Ana-babayı… Karşı cinsi… Evladı tutkuyla sevmek… Kulağa ne kadar da

Sombahar’ın sayısı gittikçe azalan okurları az sonra değineceğim “sorun”lar için “Yine aynı mesele!” deyip bıkkınlık lafları edeceklerdir ama gelin görün

Bana ve benim gibilere böyle bir kader mi yazılmış, diyeceğim; diyemiyorum. Ama uhrevi söylemden kurtararak söyleyecek olursam, evet, derim. Ben

Yayın yaşamını İzmir’de sürdüren İz Gazetesi, bünyesinde Biz Yayıncılık’ı da barındıran birimiyle birkaç güzel kitabın yayımını sağladı. Bunu yaparken bir

imgelem’ın sadık okurları gerisini getirmiştir bile: “Öğrenemedin gitti.” Öyledir: Birçok aşk, ya da dostluk gerisini getiremeyenler yüzünden biter gider. Hele

Dönemeç’in Kemeraltı’ndaki bürosuna uğradığına hiç tanık olmadım. 2. Beyler sokağındaki Bodrum Meyhanesi’ne de… Oysa Bodrum Meyhanesi’ne İzmir’de yaşayan hemen bütün

Cihan Demirci, ömrünü mizah sanatına harcamış usta bir çizer olmanın yanı sıra dilimizi doğru kullanan, sokak diline yüz vermeyen ender

Herkesin malumu ama laf lafı açmışken hadi bir daha dokundurayım, dedim. Efendim, konu şu: Yazıp çizmek pek tabii bireysel bir