Görümce | Kenan Gürses
ey tabip
böyle mi tasarlıydı
böyle mi oldu
ne kadar dayanır ki bu yürek
dinmeyen acıya
ey tabip
böyle mi tasarlıydı
böyle mi oldu
ne kadar dayanır ki bu yürek
dinmeyen acıya
bilmiyordun henüz terk edilişleri
terk etmeyi bilmiyordun
sardıkça etrafını sorunlar
fersah fersah kaçma isteklerini uzaklara
Öyle çabuk tükendi ki yıllar
Zoraki kanıksadım bu şehri
Sarsa da çepeçevre böğürtlen dikenleri
Artık alıştım, acıtmıyorlar.
Şiir bu mudur okurken kendin mi okuyan mı hoşlanacak anlayacak
Satır birer aldatmacamı cümlelerde okuyan okuyunca anlamayacak
Elbette yazan yazdırana mutlaka soracak sorduracak anlatacak
Hayat acımasız tabiî ki olacakları yaşanmışlıkları katıksız aktaracak
Şişesi yoksa dönüp kıvıran köşesi
Cant, eksoz, sata sata tükenmedik
Demir tenekeli fors, yok bilmem ne
Kör müyüz? Hamamı tası eski mi yeni mi ?
Uğurlanmadan, Ilık bir sesin elvedasını duymadan yolculuk yapmaktır, Ve karşılanmayacağını bilmektir, yalnızlık… Kadın cindir, Baktığında şişededir, Şişeden baktığında herkes içindedir.