ŞİİR

Seni ben unutsam balkondaki fesleğenler unutmaz

Takılır camlara özlediğin o yaz resimleri
Süs havuzlarına bakılır sular fesleğen olur

Dallara tutunursun yollar gülümser ev sevinir

Haydi çocuk olalım bu gece,

Ama özgür çocuklar olalım.

Parklarda oynayıp,

Sokaklarda koşturalım.

Yüreğim kor ateş,

Gözlerim hep buğulu,

İçimde volkanlar patlıyor,

Nefesim daralıyor,

çek bırak kolu gibi tüfeğinin

bir saç telin eksikti

bir bulut eksikti

Sevdiceğim, övdüceğim, en ince dalımsın benim,

Aşkın yediveren gülü, karasevdalımsın benim.

Ardım sıra götürdüğüm, sürgünlerde büyüttüğüm

Özlem kuşum çığlık çığlık, suskun zerdalimsin benim.

sandalyeleri kendimden sakladım

nasılmış Simit Dünyası

bir aslana yanlış yol tarifi verdim

nasılmış navi

Umudu öldürüyorlar yavrum

baharda kuşları

balaban düşleri öldürüyorlar

yalansız gülüşleri

Neşeyi Gediz’in sularından aldım

Hüznü eski sevdalardan

Bırak miladı, yeni başlangıçları falan

Gençliğim, sen lazımsın bana

yoruldum içimdeki çocuğun sesini dinlemekten

bedenim pişmanlıkların yuvası

kalbi durmuş olmalı yavru kaplumbağanın

kabuğundan kurtulmaya ikna ettiğim

Uzun yol yorgunuyum

Söz verdim /

Dönüp bakamam geriye

Çocukluğum yaralıdır.

Bir yazgı gibi sürdürdük

Askıda tedirgin yaşamayı

Ve sonunda kucakladık ölümü

Acının külrengine katarak dolunayı.

Ey! Peneus’un güzel kızı Altın uçlu okun yüreğimde yarattığı sızı Ey! Güzel gözlü Daphne Sürekli kaçıyorsun da niye? Senin yüreğindeki

 -Can Yücel’e- Bir elimde günebakan öteki boş yürürken bu sılada bir tahterevalli iki salıncak üç dönme dolap dört kaydırak derken

kendimi temize çıkarmayı istedim

geceyi gündüzden ayırdığım gün

artık koşma dedim ablama

hayatın son kıyısıdır nasılsa

büyü bitti, suyu dolaştıran kayık

ince kabuğuna çekildi gövdesinin

taş düşmeyi bıraktı, meyva ağacında soldu

kadın olamadan yaşlandı sevgilimiz

An/larım  anılarım sökünür

bir bir sıralanır önüme

sır çıkmayan dizelerde

hüznümün gerekçesi.

ve büyüttüğünüz çocuklar

bütün bunları bir yalnızlık için mi
biriktirdiniz

ne çok yalnızlığınız var

ufkun uç parselinde

sonrasız yalvaç çığlıkları



iki yüzlü meseller

hayat hangi klinikte tanrıçaydı unuttum şimdi
bir gece sarhoşken pegasos’a gebe bıraktığım

daha ne olur bilinmez

hadsizliğimi bağışla

hatalı mı ürettin

eza mıdır dersimiz.

Ne olmuş daldıysam deniz kokan aynaya

Çekip acımı içime nerede her yer bugün

Aşka kendinde başka yolcu olana

Sahip olmak değil sevgi sen Freud’a bakma

Ölüm varsa anlamsızdır çelişki, demiştim

çünkü ne yolumuz belliydi ne yordamımız

Birlikte girsek korunaklı o kırlangıç yuvasına

dışarıda kalırdı leylek boyumuz. Kısa uzun

Nedense ağlamaklı olur yapraklar
Oturup odalarda
Aramızda samanyolu
Kaç ışık yılı susarım

Matem bulaştı güz denizine sulara alev saçtı sarı buhranlar giz bozuldu depreşti bu yangın. eski bir meşale ile yakılıyor beyazlattıkça

yan ibrahim yannnn

kocaman bir yangın senin olsun,

gel çök aramıza küçük osman,

senin de ayak uçların tutuşsun.

bir düş ki çift kağıda sarılır, bir düş ki

Şişesi yoksa dönüp kıvıran köşesi

Cant, eksoz, sata sata tükenmedik

Demir tenekeli fors, yok bilmem ne

Kör müyüz? Hamamı tası eski mi yeni mi ?