söylesem gerçeği sen incinirsin, sussam sancır içimde birikenler kuyulara bağırışım bu yüzden bu yüzden mağaralara iç dökmem gerçeklik ağacının soğuk dallarına sözlerimi yaprak yaprak çaputlar gibi bağlayışım bu yüzden mağara duvarlarınının mırıldanışı bana fısıldanışı bu yüzden kuyuların bakışlarımı nakışlayışı bu yüzden gerçeklik ağacında çıplak dalların pek modern ve insancıl bir durum kafamın mağara duvarındaki çetele […]
İçimdeki ormanı mektubunuzun içine koysam gri bir kuş olsam yağmurlu pencerenizde çiçekleri korkutmayan masum bir acemi gibi yaşadıklarımla kendime kalsam… Ne vakittir çıkmıyorum kalbimin sözünden ne çıkar bundan geçemiyorsam derdinizden. Kollarımda göl serinliği, içimdeki oda loş, ey sarhoş sözcükler yardım edin gölgeye sizi güneşe çıkarsın. Dokunmayın bir kelebek iskelet olur, oturur buna da ağlarım. Çıkarmalıyım […]
Hayalimdeki öğretmen; Bir anne, bir baba gibi Güzel huylu ve şefkatli olsun. Bana güzel sözler öğretsin! Benim her başarılı olduğumda Bana aferin! desin. Bana Ata’mı, yurdumu öğretsin… Benim ikinci annem de sensin Canım Öğretmenim… İsmail Kızıltaş Ankara-Çankaya İş Okulu 3-A Sınıfı Öğrencisi